Het bloed van de verraders

Julius is een jonge Bataaf, de zoon van een hogepriesteres. Zij heeft hem verteld dat zijn vader een god is. Deze gedachte maakt hem natuurlijk zeer trots. Hij gaat op zoek naar de geschiedenis van zijn familie en zijn volk. De antwoorden die hij vindt, stellen hem voor moeilijke keuzes. Kan verraad eervoller zijn dan trouw? Moet hij dienst nemen in het leger van de Romeinen, zoals het een goede Bataaf betaamt? Tussen het getob en geruzie door gaat Julius op rooftocht, komt hij een mallotige koning tegen en heeft hij – min of meer bij toeval – een bepalende stem in de stichting van de stad Nijmegen.


vanaf 10 jaar gebonden
128 pagina's
ISBN: 97890 251 0957 8
15 september 2005
12,90 euro

Bestel nu HET BLOED VAN DE VERRADERS

Weetjes om extra indruk te maken tijdens je boekbespreking

Mijn boeken zitten, al zeg ik het zelf, bijzonder knap in elkaar. Je kunt er veel over nadenken en veel over vertellen. Als je, bijvoorbeeld tijdens een boekbespreking, veel over mijn boeken wilt vertellen maar geen tijd hebt om er veel over na te denken: geen nood! Hier volgen een paar weetjes.
Let op: niet gewoon overschrijven en opdreunen! Sommige dingen die hier staan zijn zó bijzonder dat de meeste kinderen ze zelf niet kunnen verzinnen. Dat valt op. Zorg dat je begrijpt wat je vertelt, anders ziet je juf (of meester) meteen dat je het gewoon van internet hebt geplukt. En dan zijn ze niet meer onder de indruk. Terwijl dat natuurlijk wel de bedoeling is.

HET BLOED VAN DE VERRADERS

In veel van mijn boeken hebben de personages namen-met-een-verhaal. Ook zijn er personages die in meer dan één boek voorkomen.
In Het bloed van de verraders zijn dat bijvoorbeeld:
Imerix: Die naam doet je misschien een beetje denken aan de beroemde Galliërs, Asterix en Obelix. Dat kan kloppen, want de  Galliërs waren een Keltisch volk en Imerix is een Keltische naam.
Nu staat in de meeste geschiedenisboeken dat de Bataven een Germaans volk waren. Hoe komt zo'n Bataafse jongen dan aan een Gallische naam?
Het zit zo: eigenlijk waren de Bataven helemaal geen echt volk. Ze stamden af van de Chatten, een Germaans volk. Veel Chatten vochten in het Romeinse leger van Julius Caesar. Ze hielpen Caesar met het uitroeien van de Eburonen – een Gallisch volk. Daarna gaf Caesar aan zijn Chattische soldaten het land van de Eburonen kado – en ze kregen ook alle Eburonen die er nog over waren. Dat werden hun knechtjes. Zo werden de volken van de Chatten en de Eburonen vermengd. De Chattische veroveraars werden de Hooggeboren Bataven. Hun Eburoonse dienaars werden de Laaggeboren Bataven. Daarom heeft Imerix, een laaggeborene, nog altijd een Gallische naam.
Musimon: Dit personage wordt maar heel even genoemd, als de spion van keizer Trajanus. Musimon is eigenlijk geen mensen-naam; het wordt het hier als code-woord gebruikt. 'Musimon' is het Romeinse woord voor de moeflon (een soort schaap). In De ongelofelijke Leonardo komt ook een spion voor, die als codenaam 'de Moeflon' heeft. Niet dezelfde persoon, natuurlijk, want De ongelofelijke Leonardo speelt niet in de Romeinse tijd. Gewoon een grapje van mij. Beetje een stom grapje, natuurlijk, want het is alleen leuk voor mensen die
- al mijn boeken heel goed kennen, en
- weten wat het Latijnse woord voor 'moeflon' is.
Alleen voor mezelf dus eigenlijk. Maar een schrijver mag ook wel eens z'n pleziertje hebben.

In bijna alle boeken kun je andere boeken terugvinden. Boeken die de schrijver zelf gelezen heeft en erg goed vindt.
Ook in Het bloed van de verraders zitten zulke boeken. Het belangrijkste is een Engels boek (helaas geen kinderboek maar een grote-mensen-boek) dat heet:
The king must die. (De koning moet sterven) Het gaat over de Griekse held Theseus. Zijn moeder is een priesteres, en hij weet niet wie zijn vader is. Zijn moeder heeft het praatje rondgestrooid dat Theseus de zoon is van Poseidoon, de machtige god van de zee. Theseus gelooft dat maar al te graag! Maar als hij wat ouder is, ontdekt hij dat zijn vader een mens is: Aigeus, de koning van Athene.
Tot zover lijkt Julius behoorlijk veel op Theseus. Bovendien is hij, net als Theseus, van edele komaf en hij houdt, net als Theseus, best van een robbertje knokken. Ze zijn ook allebei snel kwaad. Maar Theseus is een slimme kerel, terwijl ik Julius niet bepaald snugger vind. Imerix is veel slimmer!
De Edda: Het meeste wat we weten over de Germaanse godenwereld, komt uit dit boek. Het is  geschreven in de tijd van de Vikingen. Dat waren nakomelingen van de Germanen, maar ze leefden vele eeuwen later. Dus wat de Germanen in Julius' tijd echt geloofden, dat weet niemand meer. In ieder geval aanbaden ze zowel hun eigen goden, als de Romeinse. Daarom heb ik van de Donderaar een mengeling gemaakt tussen Hercules, de populairste god van de Romeinen, en Thor, de populairste Viking-god. Dat mengelen ging verdacht makkelijk! Het zou me niet verbazen als Thor echt ontstaan is uit Hercules...
Het aller-, allerbelangrijkste waren natuurlijk de geschiedenisboeken waarin beschreven staat wat we nu weten over de tijd van de Bataven. Die heb ik helemaal doorgeplozen. En alles klopt, hoor!
Ik had vooral veel aan De Bataven – verhalen van een verdwenen volk en Ethnic Identity and Imperial Power. Maar deze boeken mag je meteen weer vergeten, want ze zijn voor kinderen niet zo spannend.